mail

Frederick Matthias Alexander

Ο Frederick Matthias Alexander γεννήθηκε στην Τασμανία το 1869. Αγαπούσε ιδιαίτερα τη λογοτεχνία και στα 20 του χρόνια μετακόμισε στη Μελβούρνη για να αφοσιωθεί στο θέατρο και τη μουσική και να ολοκληρώσει την εκπαίδευση του στην υποκριτική.

Γνώρισε επιτυχία κυρίως στο σαιξπηρικό θέατρο, μέχρι που αναπνευστικά προβλήματα όπως και αυξανόμενη βραχνάδα στη φωνή του κατά τη διάρκεια της απαγγελίας στάθηκαν εμπόδιο στην καριέρα του.

Καθώς οι γιατροί αδυνατούσαν να διαγνώσουν τα αίτια που προκαλούσαν το πρόβλημα της φωνής του και η συνιστώμενη αφωνία όπως και οι εξειδικευμένες μέθοδοι φωνητικής της εποχής δεν βοηθούσαν, αποφάσισε να βασιστεί στις δικές του δυνάμεις για να λύσει ένα πρόβλημα που, όπως θα ανακάλυπτε, είχε ο ίδιος δημιουργήσει.

Μέσα από μακρόχρονη αυτοπαρατήρηση και πειραματισμό, και αφού διαπίστωσε ότι η αναπνοή και κατ’ επέκταση η φωνή συνδέονται με τον τρόπο που λειτουργεί όλος ο οργανισμός ως σύνολο, ανακάλυψε κάποιες βασικές αρχές λειτουργίας του σώματος που του εξασφάλισαν όχι μόνο την αποκατάσταση της λειτουργίας της φωνής του αλλά και προήγαγαν τη σωματική, πνευματική και ψυχική του υγεία.

Ανέπτυξε μια μέθοδο που επιδιώκει τη διεύρυνση της συνειδητότητας στον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός αντιδρά σε κάθε ερέθισμα, με στόχο την ανάκτηση των φυσικών σωματικών λειτουργιών. Οι ανακαλύψεις του επιβεβαιώθηκαν από σημαντικές επιστημονικές έρευνες της εποχής του αλλά και από μεταγενέστερες.

Το έργο του έγινε γνωστό αρχικά στη Μελβούρνη, αργότερα στο Σίδνευ, όπου υπήρξε Διευθυντής του Δραματικού και Οπερατικού Ωδείου, και στη συνέχεια στο Λονδίνο και στις ΗΠΑ. Το 1924 ίδρυσε στο Λονδίνο ιδιωτικό δημοτικό σχολείο ενώ το 1931 συγκρότησε το πρώτο εκπαιδευτικό πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης Δασκάλων της Τεχνικής Αλεξάντερ. Το 1958, τρία χρόνια μετά το θάνατό του, συστάθηκε στο Λονδίνο η πρώτη Ένωση Δασκάλων της Τεχνικής Αλεξάντερ (S.T.A.T.).

Τη μέθοδό του περιέγραψε στα τέσσερα βιβλία του:

Man’s Supreme Inheritance (1910),
Contractive Conscious Control of the Individual (1923),
The Use of the Self (1932),
The Universal Constant in Living (1940).

Όραμά του ήταν η συνεχής καλλιέργεια του ανθρώπου μέσα από τη συνειδητότητα των επιλογών και των αποφάσεών του σε όλους τους τομείς. Αυτός υπήρξε ο κύριος άξονας της ζωής και του έργου του και εξαιτίας αυτής της πτυχής της διδασκαλίας του κατατάσσεται στην παράδοση των μεγάλων δασκάλων της ανθρωπότητας.